Blog

Een buschauffeur in New York…

Afgelopen week was ik in New York voor de Social Venture Network-Conferentie. Deze conferentie is een ontmoetingsplek voor ondernemers die willen laten zien dat je met sociaal en duurzaam ondernemen wel degelijk de wereld ten goede kunt veranderen. Dit jaar vierden we het vijfentwintig jarig bestaan met veel inspirerende verhalen van ondernemers op het sprekerspodium, maar vooral ook in de ontmoetingen met de andere deelnemers. Iedereen is geïnteresseerd in jouw verhaal en wie je bent. En hoe ze jou eventueel kunnen helpen als persoon en in je business. Wanneer dat laatste niet het geval blijkt te zijn, word je niet zo snel mogelijk geloosd, zoals bij veel netwerkevents, maar praat je verder en vaak krijg je in de loop van het gesprek nog allerlei tips voor je business of linken ze je aan andere deelnemers die wel in het zelfde businesssegment als jij zitten.

Omdat wij met een paar mensen uit Nederland virgins waren in New York, hadden we besloten om een dag extra aan ons bezoek vast te knopen om een indruk te krijgen van New York en in het bijzonder Manhattan. En ja, het is gigantisch en het positieve gevoel van Frank Sinatra’s New York voel je tot in de haarvaten van de stad.

Maar nu de buschauffeur
Op onze terugweg van centrum New York namen we de bus naar vliegveld JFK met een unieke buschauffeur: terwijl wij met onze bagage voor de bus stonden, kwam hij eraan. Hij verwelkomde ons, zei dat hij de bagage zou inladen en dat wij alvast in de bus konden gaan zitten. Eenmaal in de bus, hoorde hij dat één van ons Nederlanders jarig was. Hij vroeg zijn naam en als een ware dirigent orkestreerde hij iedereen om de jarige job toe te zingen. Aan het begin van de rit vroeg hij welke vlucht iedereen had en hoe laat, zodat hij wist bij welke terminal hij de passagiers moest afzetten en of hij daardoor een alternatieve route moest nemen, omdat we midden in de spits zaten.

Een ritje van een uur vloog om
Gedurende de busrit vertelde hij via de intercom wat over de plekken waar we langs reden, speelde discjockey en vroeg belangstellend aan ons waar we vandaan kwamen en wat ons naar New York had gebracht. Maakte grappen, ook over zichzelf. Hij was een ware entertainer. Dat paste ook bij het feit dat hij een acteur bleek te zijn. Naast diverse rollen in onafhankelijke producties reed hij nu bijna een jaar met veel plezier op deze bus.
Onze busreis van een uur vloog voorbij. Wij hadden lol en een goed gesprek en vonden het bijna jammer op JFK aan te komen.

Wat een verschil de volgende ochtend op Schiphol. Een chagrijnige buschauffeur die op mijn ‘Goedemorgen’ snel wegkeek en al optrok voordat ik goed en wel mijn bagage had kunnen neerzetten.

De vraag die bij mij opkwam was, welke definitie je aan openbaar vervoer kunt geven: het vervoeren van mensen of het rijden van bussen? En hoe vertaal jij dat naar jouw werk of jouw organisatie? Ik hoor het graag.

Be the change you wish to see
Ik weet zeker dat we het over jaren nóg over ‘onze’ buschauffeur in New York hebben en dan geeft hij ons weer een goed gevoel. Een prachtige illustratie voor onze SVN-organisatie. Dankjewel George!

Reacties zijn gesloten.