Blog

Compassie overwint Stress

Ons brein is negatief geprogrammeerd. We zijn evolutionair ontwikkeld om op onze hoede te zijn. We scannen onze omgeving voortdurend af of er geen gevaar is. Dat geldt ook wanneer we in rust zijn. Onze verre voorouders hebben dat op de steppe geleerd en ons dat meegegeven om te kunnen overleven. Tijdens de SVN-Conferentie in New York nam Greg Burdulis ons mee in zijn jarenlange ervaring als boeddhistische monnik, die hij combineert met recente kennis over de neurologie.

Ieder mens kent opwinding, angst en stress, leerde hij ons. Ook de zogenaamd kalme mensen; zij weten die zaken beter te beheersen of zijn de situatie al zo gewend dat de mate van opwinding en angst hen minder afleidt waardoor ze minder stress voelen. Bij stress maken de hersenen het hormoon cortisol aan, waardoor je lichaam die stress voelt en versterkt. Het gaat immers om overleven!

Uit studies van onder andere Daniel Goleman blijkt dat volwassenen en zelfs baby’s veel sneller gevaarlijke gezichten herkennen dan neutrale of positieve gezichten en dat negatieve gebeurtenissen een vijfmaal grotere impact op ons hebben dan positieve gebeurtenissen.

Veel mensen vinden het lastig om stil te zitten en rustig te zijn of te mediteren, omdat er dan vaak allerlei gedachten naar boven komen vanuit de negatieve overlevingsinsteek. Gedachten over wat je fout hebt gedaan en wat beter moet, negatieve gedachten over jezelf, of gedachten (of dromen) die toekomstmogelijkheden uitvergroten, positief maar vooral ook negatief: ‘wat kan er allemaal niet fout gaan als…..’

Dit kun je veranderen in je brein door neuroplasticiteit; door nieuwe verbindingen te leggen in je brein waardoor je de negatieve gedachten en de lading ervan omzet naar compassie met jezelf. De technieken hiervoor bestaan al eeuwen in het hindoeïsme en boeddhisme. De moderne westerse wetenschap kan ze nu ook aantonen in het brein.

Één van de technieken die ik zelf gebruik is de Heartmathmeditatie, die een oude oosterse ademhalingsmeditatie combineert met westerse wetenschap op je eigen computer. Je meet daarbij de coherentie van je hartritme, is die als een gelijkmatige sinus golf of juist onregelmatig. Bij een coherent (gelikmatig) hartritme programmeer je jezelf met positieve gevoelens van liefde en compassie met jezelf en eventueel anderen. Je hersenen maken het hormoon dopamine aan, dat je een fijn gevoel geeft.

Ben ik nu nooit meer boos, opgewonden of gestresst? Nee, maar ik weet wat ik eraan kan doen en heb mijn stress sneller onder controle, waardoor ik alerter ben en negatieve afleidende gedachten makkelijker opzij kan zetten.

Met Greg Burdulis ben ik in gesprek om hem in 2013 naar Nederland te halen voor een aantal sessies. Heb jij interesse om daaraan mee te doen, laat het me weten via een mailtje

Reacties zijn gesloten.