Nu & Verder

Leef je dromen…

Wat wil je? Wat is jouw droom? Welke stappen kun je nu zetten om verder te komen? Wat heb jij of heeft jouw onderneming nodig om te groeien?

Nu&Verder ondersteunt mensen en organisaties in hun ontwikkeling en het realiseren van hun dromen. De droom van Nu&Verder is mensen helpen het beste uit zichzelf te halen. Mensen die doen waar ze in geloven, kunnen een verschil maken en bijdragen aan een mooiere wereld. Duurzamer en socialer, zonder dat het ten koste hoeft te gaan van financiële resultaten. Vanuit de overtuiging dat duurzame groei leidt tot een duurzamere wereld, een succesvoller bedrijf en een gelukkiger mens.

Mindful Leadership Week Augustus 2015, Gressoux, Franrijk

Stel je voor: een week op een kasteel op het Franse platteland. Mindfulness en meditatie oefeningen begeleidt door het geluid van tsjirpende krekels en geuren van lavendel en lekkere zonnestralen over je lichaam. Je ‘over’ denken leren uit zetten en weer contact maken met je intuitie en de vragen die werkelijk belangrijk voor JOU zijn. Leren rust te creeren in je hoofd en leren hoe die rust in hectische omstandigheden weer te vinden. JE mentale batterij opladen en JOUW authentieke leiderschap ontwikkelen.

Onder leiding van 2 ervaren trainers: Greg Burdulis, die 7 jaar als Boeddhistische monnik in Birma heeft gemediteerd en nu o.a. ingehuurd wordt door Google, Facebook en PepsiCo voor mindful leiderschapstrainingen & Bert Barten, die al jaren de kracht van mindfulness in zijn werk integreert als theaterregisseur, verhalenverteller en executive trainer in authentieke communicatie en leiderschap.

Wanneer?
16 – 22 augustus en 23 – 29 augustus.
We hebben iedere week slechts ruimte voor 12 deelnemers!

Vroegboekkorting
Wanneer je boekt voor 1 mei, ontvang je € 250,- korting op de deelnemersprijs.

Meer informatie en aanmelden:
www.mindfulleadershipweek.nl

01 Main picture

Deepen Your Capacity, Perform Better & Relieve Stress

In november heb ik Greg Burdulis ontmoet bij de conferentie van Social Venture Network in de Verenigde Staten.
Greg combineert kennis over de werking van het brein met ruim 25.000 uur ervaring in meditatie als boeddhistische monnik. Westerse kennis ‘meets’ Oosterse ervaring.
Greg heeft mijn uitnodiging om naar Europa te komen geaccepteerd en van 19 t/m 22 april is hij in Nederland. Op 20 en 21 april organiseren we open introductie sessies bij KernContact in Stedum (Groningen) en de Witte Vosch in Utrecht. Je leert technieken om met minder stress en meer plezier in het leven te staan. Zie voor meer informatie onderstaande flyer.

Voor een eerste kennismaking met Greg zie zijn optreden bij TEDx

Aanmelden voor een van deze workshop neem even Contact op.

People matter, results count

People matter, results count – de slogan van Capgemini. U weet wel, het bedrijf dat in Nederland een flink gedeelte van haar personeel vraagt vrijwillig 30% van hun salaris in te leveren omdat ze te duur zouden zijn en er daardoor minder vraag is naar hun diensten. En ja, de crisis maakt dat de opdrachten teruglopen en dat ze bij Capgemini moeten ingrijpen om de toko winstgevend te houden, aldus de directeur in de boodschap op het journaal.

Sociale directie
De strekking zijn verhaal was dat de directeur het ook vreselijk vond – in woorden dan wel te verstaan. In zijn lichaamstaal zag ik dat totaal niet terug. Als ze niet nu zouden ingrijpen en de salarissen van deze mensen zouden korten dan zouden ze hen waarschijnlijk moeten ontslaan… dat zou pas erg zijn! Dus hen ‘vrijwillig’ salaris laten inleveren is heel sociaal van de directie van Capgemini, toch?

Opbrengsten en kosten
‘Joh’, riep ik naar de tv, ‘Hoeveel salaris en bonussen gaan jullie inleveren?’
Want wie is er hier nu verantwoordelijk voor dit ‘product’ dat de klanten niet meer willen? De medewerkers die al jaren tegen forse tarieven dat ‘product’ leveren namens Capgemini? De klant die wellicht inziet dat er betere en goedkopere alternatieven zijn? Of de directie die als een ware mensveehouder balanceert tussen de hoogst mogelijke opbrengst en laagst mogelijke kosten die de aandeelhouderswaarde bepalen en het waarschijnlijk daarmee gelinkte eigen salaris met bonus?

Aandeelhouderswaarde
Ik heb niet idee dat de directie vindt dat hen iets te verwijten valt. Sterker nog, ik heb het idee dat zij vindt dat zij uitermate goed presteert – de aandeelhouderswaarde is de afgelopen zes maanden flink gestegen en vele bedrijfseconomische theorieën staven dat.

Hoezo ‘people matter’?
Een sociaal of solidair gevoel roept het echter niet bij me op. Eerder kortetermijn- en op eigen belang gebaseerd denken. Nu is dat laatste niet vreemd, gezien het feit dat de gemiddelde doorlooptijd van een directeur vier jaar is. Maar een beetje zelfreflectie mag je toch wel verwachten? Of hoort dan niet in een beursgenoteerde onderneming? Tellen daar uiteindelijk alleen de cijfers onder de streep en doet de manier waarop niet ter zake?

Gratis advies
Afsluitend nog een gratis communicatieadvies aan de directie van Capgemini. Het bedenken van de slogan ‘people matter, results count’ heeft vast veel geld gekost. Vanuit de gedachte ‘less is more’: houd het bij gewoon bij ‘results count’, dat scheelt tekst, inkt, ruimte en is ook veel eerlijker over jullie zelf.

Hoezo crisis? En welke crisis dan?

Afgelopen week organiseerden we weer onze maandelijkse creatiesessie van Stichting Werklust. Met Stichting Werklust beogen we mensen verder te helpen in het creëren van hun droombaan door hun vraag te bespreken in een sessie met een aantal mensen die een drive hebben om anderen verder te helpen met hun kennis, ervaring, netwerk of verdiepende vragen. Wij noemen dat werken vanuit de hart-en-hoofdverbinding. We worden gefinancierd door giften en donaties en mensen stellen ruimten beschikbaar in het land om creatiesessies te organiseren.

Never give up
De afgelopen creatiesessie was Eduardo één van de ‘hartwerkers’ – zo noemen wij de mensen die hun vraag voor droombaan centraal stellen –. Eduardo is van Peruviaanse afkomst, opgegroeid in een arm gezin, maar hij heeft wel met baantjes kunnen studereng en is opgeleid als ICT’er in Peru. Vanwege de inflatie van 7500% is hij eind jaren ‘80 naar Europa vertrokken. Hij kreeg een telefoontje van een Peruviaanse landgenoot om zich bij een groep straatmuzikanten in Duitsland aan te sluiten. Als illegaal, maar hard werkende muzikant, toerde hij in weer en wind door Europa en merkte dat een straatmuzikant in Europa een geheel andere sociale status heeft dan in Latijns-Amerika. Op een gegeven moment werd hij door de vreemdelingenpolitie in Nederland opgepakt en uitgewezen naar Duitsland, hij dacht namelijk legale papieren te hebben via een Nederlandse werkgever die hem in dienst had genomen. Via een dure Duitse advocaat wist hij een verblijfsvergunning te krijgen en kon hij aan de slag in zijn beroep als ICT’er. Als eerste kon Eduardo daarbij de lening terugbetalen die hij had afgesloten voor de advocaat. Echter, na een aantal jaar ging het bedrijf waarvoor hij werkte failliet en daarmee verdween zijn gedachte financiële zekerheid. Inmiddels getrouwd en drie kinderen kon Eduardo weer op zoek naar een nieuwe baan. Hij vond die baan en is nog steeds werkzaam als ICT’er. Hij merkte dat hij daarnaast nog een andere passie heeft, namelijk mensen inspireren en motiveren met zijn levensverhaal.

Doe mij zo’n crisis
Eduardo vraagt zich af: leven we nu in een crisis? Als je de Europese crisis vergelijkt met zijn levensverhaal, kun je zeggen dat het ons financieel iets minder gaat. Sommigen hebben het zwaar, maar toch minder zwaar dan het merendeel van de wereldbevolking. Harry Starren was mijn directeur bij de Baak en als hij het had over de economische crisis vanuit het gezichtspunt van een gemiddelde Afrikaan, zei hij altijd: ‘Doe mij zo’n crisis’.

De werkelijke crisis waarin we leven wordt wellicht mooi verwoord in onderstaand plaatje van de Dalai Lama, en is meer een existentiële en ecologische crisis. Als we die beide nu eens bij de horens vatten, lossen we daarmee dan ook de economische crisis gelijk op?

De komende periode zal ik vaker over dit onderwerp schrijven. Ik ben benieuwd naar jullie mening en ideeën hierover. Hoe ervaar jij de huidige tijd? Vind jij het vooral moeilijk vanwege de economische teruggang of ben je bezorgd om de aarde. Of beide of gaat het jou juist voor de wind?

Eduardo is in te huren voor motivatie workshops. Interesse: mail Eduardo

Compassie overwint Stress

Ons brein is negatief geprogrammeerd. We zijn evolutionair ontwikkeld om op onze hoede te zijn. We scannen onze omgeving voortdurend af of er geen gevaar is. Dat geldt ook wanneer we in rust zijn. Onze verre voorouders hebben dat op de steppe geleerd en ons dat meegegeven om te kunnen overleven. Tijdens de SVN-Conferentie in New York nam Greg Burdulis ons mee in zijn jarenlange ervaring als boeddhistische monnik, die hij combineert met recente kennis over de neurologie.

Ieder mens kent opwinding, angst en stress, leerde hij ons. Ook de zogenaamd kalme mensen; zij weten die zaken beter te beheersen of zijn de situatie al zo gewend dat de mate van opwinding en angst hen minder afleidt waardoor ze minder stress voelen. Bij stress maken de hersenen het hormoon cortisol aan, waardoor je lichaam die stress voelt en versterkt. Het gaat immers om overleven!

Uit studies van onder andere Daniel Goleman blijkt dat volwassenen en zelfs baby’s veel sneller gevaarlijke gezichten herkennen dan neutrale of positieve gezichten en dat negatieve gebeurtenissen een vijfmaal grotere impact op ons hebben dan positieve gebeurtenissen.

Veel mensen vinden het lastig om stil te zitten en rustig te zijn of te mediteren, omdat er dan vaak allerlei gedachten naar boven komen vanuit de negatieve overlevingsinsteek. Gedachten over wat je fout hebt gedaan en wat beter moet, negatieve gedachten over jezelf, of gedachten (of dromen) die toekomstmogelijkheden uitvergroten, positief maar vooral ook negatief: ‘wat kan er allemaal niet fout gaan als…..’

Dit kun je veranderen in je brein door neuroplasticiteit; door nieuwe verbindingen te leggen in je brein waardoor je de negatieve gedachten en de lading ervan omzet naar compassie met jezelf. De technieken hiervoor bestaan al eeuwen in het hindoeïsme en boeddhisme. De moderne westerse wetenschap kan ze nu ook aantonen in het brein.

Één van de technieken die ik zelf gebruik is de Heartmathmeditatie, die een oude oosterse ademhalingsmeditatie combineert met westerse wetenschap op je eigen computer. Je meet daarbij de coherentie van je hartritme, is die als een gelijkmatige sinus golf of juist onregelmatig. Bij een coherent (gelikmatig) hartritme programmeer je jezelf met positieve gevoelens van liefde en compassie met jezelf en eventueel anderen. Je hersenen maken het hormoon dopamine aan, dat je een fijn gevoel geeft.

Ben ik nu nooit meer boos, opgewonden of gestresst? Nee, maar ik weet wat ik eraan kan doen en heb mijn stress sneller onder controle, waardoor ik alerter ben en negatieve afleidende gedachten makkelijker opzij kan zetten.

Met Greg Burdulis ben ik in gesprek om hem in 2013 naar Nederland te halen voor een aantal sessies. Heb jij interesse om daaraan mee te doen, laat het me weten via een mailtje

Een buschauffeur in New York…

Afgelopen week was ik in New York voor de Social Venture Network-Conferentie. Deze conferentie is een ontmoetingsplek voor ondernemers die willen laten zien dat je met sociaal en duurzaam ondernemen wel degelijk de wereld ten goede kunt veranderen. Dit jaar vierden we het vijfentwintig jarig bestaan met veel inspirerende verhalen van ondernemers op het sprekerspodium, maar vooral ook in de ontmoetingen met de andere deelnemers. Iedereen is geïnteresseerd in jouw verhaal en wie je bent. En hoe ze jou eventueel kunnen helpen als persoon en in je business. Wanneer dat laatste niet het geval blijkt te zijn, word je niet zo snel mogelijk geloosd, zoals bij veel netwerkevents, maar praat je verder en vaak krijg je in de loop van het gesprek nog allerlei tips voor je business of linken ze je aan andere deelnemers die wel in het zelfde businesssegment als jij zitten.

Omdat wij met een paar mensen uit Nederland virgins waren in New York, hadden we besloten om een dag extra aan ons bezoek vast te knopen om een indruk te krijgen van New York en in het bijzonder Manhattan. En ja, het is gigantisch en het positieve gevoel van Frank Sinatra’s New York voel je tot in de haarvaten van de stad.

Maar nu de buschauffeur
Op onze terugweg van centrum New York namen we de bus naar vliegveld JFK met een unieke buschauffeur: terwijl wij met onze bagage voor de bus stonden, kwam hij eraan. Hij verwelkomde ons, zei dat hij de bagage zou inladen en dat wij alvast in de bus konden gaan zitten. Eenmaal in de bus, hoorde hij dat één van ons Nederlanders jarig was. Hij vroeg zijn naam en als een ware dirigent orkestreerde hij iedereen om de jarige job toe te zingen. Aan het begin van de rit vroeg hij welke vlucht iedereen had en hoe laat, zodat hij wist bij welke terminal hij de passagiers moest afzetten en of hij daardoor een alternatieve route moest nemen, omdat we midden in de spits zaten.

Een ritje van een uur vloog om
Gedurende de busrit vertelde hij via de intercom wat over de plekken waar we langs reden, speelde discjockey en vroeg belangstellend aan ons waar we vandaan kwamen en wat ons naar New York had gebracht. Maakte grappen, ook over zichzelf. Hij was een ware entertainer. Dat paste ook bij het feit dat hij een acteur bleek te zijn. Naast diverse rollen in onafhankelijke producties reed hij nu bijna een jaar met veel plezier op deze bus.
Onze busreis van een uur vloog voorbij. Wij hadden lol en een goed gesprek en vonden het bijna jammer op JFK aan te komen.

Wat een verschil de volgende ochtend op Schiphol. Een chagrijnige buschauffeur die op mijn ‘Goedemorgen’ snel wegkeek en al optrok voordat ik goed en wel mijn bagage had kunnen neerzetten.

De vraag die bij mij opkwam was, welke definitie je aan openbaar vervoer kunt geven: het vervoeren van mensen of het rijden van bussen? En hoe vertaal jij dat naar jouw werk of jouw organisatie? Ik hoor het graag.

Be the change you wish to see
Ik weet zeker dat we het over jaren nóg over ‘onze’ buschauffeur in New York hebben en dan geeft hij ons weer een goed gevoel. Een prachtige illustratie voor onze SVN-organisatie. Dankjewel George!

Weg met de groene economie. Leve de blauwe economie!

Onlangs bezocht ik een lezing van Gunter Pauli, een visionair en gepassioneerd ondernemer op het gebied van duurzame ontwikkeling. Pauli is oprichter van ZERI (Zero Emissions Research Institute), een wereldwijd netwerk van creatieve geesten dat oplossingen zoekt voor de huidige sociale en ecologische uitdagingen van de wereld. Ecosystemen uit de natuur vormen inspiratiebronnen voor alternatieven die beter werken, de uitstoot tot een minimum beperken en die ook nog eens betaalbaar zijn.

Systeemdenken
Pauli’s leidraad is het systeemdenken: probeer niet een probleem op zichzelf op te lossen, dat is suboptimaal en veroorzaakt weer ergens anders een probleem. Pak alle problemen aan die met dat probleem te maken hebben en kijk daarbij welke oplossingen uit de natuur je kunnen helpen.
Enkele van door Pauli verzamelde honderd voorbeelden uit zijn boek ‘Blue Economy‘:

Aardbevingbestendige woningen
Bamboe is stevig maar ook buigzaam. Je kunt er prima woningen van bouwen die bij aardbevingen meebewegen op de ‘golven’ en zodoende niet instorten. Bamboe groeit snel, is een natuurlijk materiaal en het is goedkoper om een huis van bamboe te bouwen dan van steen, waardoor ook meer mensen zich een goed en betaalbaar huis kunnen veroorloven.

Paddestoelen op koffieprut
Van de koffieplant wordt minder dan één procent gebruikt voor een kopje koffie. De resten van de koffieplant kunnen dienen als voedsel voor varkens en hun mest als bron voor biogas, terwijl koffieprut voedingsbron is voor het kweken van paddestoelen. Paddestoelen bevatten veel eiwitten en zijn prima vleesvervangers. In Nederland zamelen de La Placerestaurants de koffieprut al in voor paddestoelenkwekerijen. Door deze oplossingen integraal toe te passen, verbeter je de hele keten.

Een school geïnspireerd op een termietenheuvel
In Zweden is een school gebouwd, die op natuurlijke wijze ieder half uur de aanwezige lucht ververst. De techniek is gebaseerd op de bouw van termietenheuvels, die een continue luchtstroom en temperatuur reguleren. Door de verse lucht zijn de leerlingen alerter en zijn de leerprestaties beter, daardoor komen er meer gezinnen in de buurt wonen en dat zorgt weer voor stijgende huizen- en grondprijzen.

Zie ook dit filmpje waarin het verschil tussen de groene en blauwe economie wordt uitgelegd. Kern van de boodschap is een verandering van een economie gebaseerd op schaarste naar een economie gebaseerd op overvloed.

Inspiratie
Mij levert deze nieuwe en positieve manier van denken veel inspiratie op. We kunnen, als we willen, de wereld een beetje mooier maken en daarmee onze voetafdruk verkleinen. Er zijn meer denkers en doeners als Gunter Pauli; heb jij wellicht ook een idee? Ik help je graag verder, eventueel met anderen mensen uit mijn netwerk. Mail mij: Adriaan

Iedere dag het Efteling gevoel

In de herfstvakantie bezochten we met onze kinderen de Efteling. Het was me al eerder opgevallen hoe vriendelijk de meeste medewerkers daar zijn. Uit hun mond klinkt ‘nog een fijne dag’ oprecht. Het maakt die rijen voor de attracties een stuk beter te verteren, al viel het toch al mee. Naast hun training heeft de Efteling echt nagedacht hoe jij als bezoeker binnenkomt: bij de parkeerplaats staan al vriendelijk lachende mensen te wachten die ervoor zorgen dat jij snel en makkelijk je auto kunt parkeren zodat jouw feestje snel kan beginnen.

Marathon van Amsterdam
Hoe het niet moet, merkte ik bij de marathon van Amsterdam. Die marathon gaat dwars door de stad. Om dat in goede banen te leiden, maakt de organisatie gebruik van verkeersbegeleiders.Hartstikke goed, maar het lijkt erop dat de meesten alleen maar bezig zijn met die marathon. In hun ogen is de weggebruiker geen klant, die moet zo snel mogelijk wegwezen, zodat de marathon erdoor kan. Vragen vinden zij lastig: ‘Ik kom niet uit Amsterdam en de IJ-tunnel ken ik niet, wilt u nu doorrijden…’

Olympische Spelen Londen
Caroline, een oud-collegatrainer van de Baak is een paar dagen naar de Olympische Spelen in Londen geweest en haar was het klantvriendelijke gedrag van al die vrijwilligers opgevallen. Zij kon iets niet vinden en stelde een vraag aan een vrijwilliger, herkenbaar aan de kleding. Deze moest haar het antwoord schuldig blijven. Echter in plaats van zijn schouders op te halen, liep hij mee om het uit te zoeken met de verklaring: ‘U stelt een hele goede vraag, die ook handig is voor al mij collega’s. Mijn dienst begint pas over 20 minuten dus ik heb tijd om met u mee te lopen.’ Alle 100.000 vrijwilligers van Olympische Spelen in Londen blijken een driedaagse training te hebben gevolgd over de waarden en normen van de Spelen, rollenspellen over ‘klantrelaties’ en een dag op locatie, waarin alle mogelijke vragen aan bod kwamen die een bezoeker, official of atleet maar zou kunnen stellen.

Follow the blue line
Toen ze haar vliegtuig terug moest halen werd ze aangesproken door een vrijwiliger of hij haar kon helpen. Hij wees haar de weg en zijn collega-vrijwilligers pikten de vraag op als was zij hun estafettestokje . Zij hielpen haar voortdurend: ‘follow the blue line, mam, next corner to the right’, etc. Wat erin resulteerde dat ze ruim op tijd op het vliegveld was. Terwijl punctualiteit nou niet haar sterkste kant is.

Ben jij het dagje Efteling?
Waar het om gaat, is dat je dit altijd kan doen, commercieel of non-profit: Klantvriendelijkheid straalt op je organisatie af. Het betekent dat je mensen als mens ziet en hen zo behandelt als jij zelf graag behandeld wordt, zodat zij elk contact met jouw organisatie ervaren als een dagje Efteling.

Hoe word jij graag behandeld?

Verbeter je denkvermogen door te wandelen

Uit hersenonderzoek blijkt dat je lichaam ook na de puberteit nog steeds hersencellen aan kan maken. Jijzelf kunt hier invloed op uitoefenen door niet alleen mentale maar ook lichamelijke inspanning. Uit onderzoek blijkt dat ‘sportende’ muizen na een maand tweeënhalf keer zoveel zenuwcellen in de hippocampus hebben als de ‘luie’ controlegroep. En die nieuwe hersencellen zorgen ook voor een beter langetermijngeheugen.

Alzheimer
Bij mensen laten hersenscans van 55-plussers iets vergelijkbaars zien, aldus hersenexpert Reinoud de Jongh in zijn boek Hersenkronkels. Actieve en fitte 55-plussers hebben een groter hersenvolume dan hun leeftijdsgenoten die vooral op de bank zitten. Beweging helpt het krimpen van je brein af te remmen, zowel het aantal hersencellen als verbindingen tussen die cellen kunnen toenemen met de juiste stimulatie. Terwijl je dit leest, worden miljarden dendrieten, de uitlopers van zenuwcellen die signalen van andere cellen ontvangen, geactiveerd. Bij veel stimulatie kunnen er nieuwe dendrieten ontstaan, maar bij weinig of geen stimulatie kunnen ze verschrompelen of verdwijnen. Naast lichamelijke inspanning is mentale inspanning dus ook goed voor het brein. Wanneer je je gehele leven je hersenen veel stimuleert, is de kans op alzheimer kleiner. Je hersenen worden gestimuleerd als je een baan hebt die veel van je denkvermogen eist, maar ook door lezen, puzzelen, schilderen et cetera.

Dubbele workout
Gelijktijdig met lichamelijke inspanning kun je natuurlijk ook je hersenen aan het werk zetten. Dan doe je een dubbele work-out! Je kunt dat bijvoorbeeld doen door een mooie wandelroute te kiezen en een aantal mentale oefeningen/opdrachten mee te nemen.
Zoek een leuke wandeling uit en doe tijdens de wandeling een aantal oefeningen:
- ruimtelijke geheugen: wat heb je het laatste kwartier bewust waargenomen?
- korte termijn geheugen: oefen willekeurige getallenreeksen (telefoonnummers) of het spelletje ‘ik ga op vakantie en ik neem mee…’
-taalkundig inzicht: maak anagrammen van zaken die je tegenkomt op je wandeling.
-verbale vaardigheid: speel pim-pam-pet en verzin zoveel mogelijk woorden die beginnen met eenzelfde letter.
-aandacht en concentratie: laat een stopwatch aftellen en anticipeer op het moment dat het alarm afgaat. Probeer de tijdsintervallen steeds groter te maken.
Meer oefeningen in Hersenkronkels, hoe uw hersenen u maken tot wie u bent van Reinoud de Jongh en op de site van Bewegende Beelden.

Nieuwe verbindingen en een voldaan gevoel
Wanneer je weer thuiskomt, zul je voldaan zijn van de inspanning, zijn er nieuwe verbindingen tussen zenuwcellen ontstaan, oude verbindingen versterkt en nieuwe hersencellen in aanmaak. Tel uit je winst!
Misschien ook iets om te doen in de herfstvakantie met je kinderen?

Werkoverleg
Daarnaast zou je natuurlijk ook kunnen experimenteren met het tijdens het wandelen voeren van werkoverleggen of gesprekken met collega’s. Dat het werkt weten we al van Aristoteles en zijn ‘wandelende school’.

Wat heb jij ontdekt tijdens je (herfst)wandeling?

Einde van de overlegcultuur: meer overleg!

Laatst bespraken we de kwestie ‘teveel overleg’ in een intervisiegroep van ondernemers in het programma groeiversneller. De betreffende ondernemer, wiens bedrijf een groei in korte tijd had doorgemaakt van 15 naar ruim 25 medewerkers, had het idee, dat er teveel overlegd werd. Vóór de groei werd er minder overlegd en was de productiviteit per medewerker hoger.

Rituele overleggen
Er bekroop mij een gevoel van herkenning. Met het laatste team waar ik in werkte, hadden wij wekelijks een teamoverleg waar we volgens een vaste agenda de reguliere werkzaamheden, strategische kansen, checklist van afspraken e.d. bespraken, maar die overleggen waren niet echt een prioriteit. Acquisitie en opdrachten voor de klant waren een gelegitimeerd excuus om niet aanwezig te zijn. Na verloop van tijd verdween bij eenieder het enthousiasme, wat resulteerde in te laat komen, eerder weggaan (ik moet naar een klant) en onvoorbereid naar het overleg komen.

Het werkelijke overleg vond plaats in bilateraaltjes en het reguliere overleg werd een rituele dans. Wij besloten het anders te gaan organiseren. De wekelijkse meetings verdwenen en maandelijks hadden we een meer strategisch getint overleg.
Toch bleef er een gevoel dat we er niet uithaalden, wat erin zat,

Hoe kan het beter?
Een van mijn favoriete auteurs over ondernemerschap, Verne Harnish, beschrijft dat we niet te veel maar te weinig overleggen. En in dat weinige overleg bespreken we de verkeerde zaken. Op de agenda staan zowel strategische, tactische en operationele zaken, waardoor een aantal mensen tijdens verschillende onderwerpen mentaal afwezig is of zich ermee bemoeit ‘als de stuurlui aan wal’ met onderwerpen waarmee ze een ander met extra werk opzadelen.

De crux ligt hem in de focus. Houd verschillende overleggen voor verschillende doelen en bepaal per onderwerp wie erbij moet zijn, al is het maar via de telefoon.
Er zijn, zeg maar, drie overlegvormen die je kunt finetunen voor jouw organisatie:
• Een kort operationeel overleg, waar je operationele problemen deelt en hoe je die gaat oplossen, bijvoorbeeld dagelijks 10 tot 15 minuten.
• Een tactisch overleg (bijvoorbeeld wekelijks) waarvoor je ongeveer een uur neemt en waarin je bespreekt hoe de zaken lopen. Welke belangrijke verbeterpunten moeten worden aangepakt, en wie dat gaan doen?
• Het strategische overleg, een paar keer per jaar. Reflecteren op de gekozen weg. Doe je nog de juiste dingen of zijn er strategische aanpassingen nodig?

Wat ik heb ervaren als bijzonder effectief, is om de tactische en strategische overleggen te beginnen met een goednieuwsrondje. Ieder vertelt iets dat in de afgelopen tijd goed is gegaan. Dat zorgt voor een start met positieve energie. De bedrijven die ik ken die deze vormen van overleg toepassen, ervaren meer betrokkenheid en daarmee een betere werksfeer, wat weer een positieve invloed heeft op de resultaten. Zij werden productiever met vaker en korter doelgericht overleg!